«Η οικονομική κρίση και η καριέρα μετά τα 50…»

Του Ν. Γιαννουλάτου, Managing Partner Cornerstone Athens

 

Η παγκόσμια οικονομική ύφεση έχει πλήξει το ευρύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον καθώς και την ποιότητα των θέσεων εργασίας. Η ανάγκη επιβίωσης αναγκάζει τις επιχειρήσεις να μειώνουν τις θέσεις εργασίας, καθώς και τις απαιτήσεις από τις υπάρχουσες, ώστε να ελαχιστοποιήσουν το κόστος. Για να μιλήσουμε συγκεκριμένα για την Ελλάδα, βλέπουμε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα ανταγωνιστικότητας με αποτέλεσμα οι πολυεθνικές επιχειρήσεις να επιλέγουν λιγότερο έμπειρα στελέχη για να καλύψουν υψηλόβαθμες θέσεις. Ως αποτέλεσμα τα στελέχη μεγαλύτερης ηλικίας βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, βιώνοντας το πρόβλημα σε μεγαλύτερο βαθμό.

Οι ώριμοι επαγγελματίες/στελέχη που μπορεί να είναι πολύ χρήσιμοι όταν στήνεται μια εταιρία ή όταν αναδιοργανώνεται προκύπτουν να είναι πολύ ακριβοί ή και overqualified όταν οι ανάγκες των επιχειρήσεων εστιάζουν στη διαχείριση μιας ήδη καλά στημένης μηχανής. Εξάλλου, τα στελέχη μεταξύ 35-40 είναι πιο οικονομικά, έχουν μικρότερες απαιτήσεις, λιγότερες προσωπικές υποχρεώσεις και είναι ευέλικτα σε θέματα τρόπου και τόπου εργασίας, ενώ προσαρμόζονται εύκολα σε μεγάλες και απότομες συχνά αλλαγές.

Στη σημερινή εποχή ο ανταγωνισμός για τις εταιρίες είναι πολύ μεγάλος και οι ίδιες αναζητούν συνέχεια τρόπους να φέρουν το ίδιο, καλό αποτέλεσμα με λιγότερους πόρους και να επιτυγχάνουν όλο και μεγαλύτερη απόδοση στις οικονομικές επενδύσεις τους. Έτσι, η ένταξη και η παραμονή των ώριμων στελεχών σε ένα τέτοιο περιβάλλον αποτελεί παράλληλα μια πρόκληση αλλά και ένα πρόβλημα το οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν τόσο τα ίδια τα στελέχη όσο και οι επιχειρήσεις. Είναι γεγονός ότι τα στελέχη μεγαλύτερης ηλικίας αντιμετωπίζουν συχνά κριτική που σχετίζεται με την αποδοτικότητά τους σε σύγκριση με νεότερα άτομα, με τη δυνατότητά τους να χειριστούν αλλαγές, να πορευθούν βάσει των εξελίξεων και να πάρουν γρήγορες αποφάσεις. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η κριτική αυτή στηρίζεται σε στερεότυπα που μπορούν να ανατραπούν από τα ίδια τα στελέχη, τα οποία καλούνται να δείξουν ευελιξία και να έχουν ανοιχτό μυαλό σε νέους τρόπους, σκέψεις και νέες ιδέες. Ο συνδυασμός της πλούσιας εμπειρίας, η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο ατού των ώριμων στελεχών, με τη διάθεση για συμμετοχή στη διαμόρφωση καινοτομίας είναι η συνταγή όχι μόνο της επιβίωσης αλλά και της επιτυχίας.

Advertisements

One thought on “«Η οικονομική κρίση και η καριέρα μετά τα 50…»

  1. Ο/Η Ελμίνα λέει:

    Η κατάσταση είναι έτσι όπως την περιγράφετε. Το θέμα όμως πρέπει να πάει και παρακάτω, δηλαδή να δούμε όχι μόνο ποιούς εξυπηρετεί (τις επιχειρήσεις που με το ελάχιστο κόστος θέλουν τις υψηλότερες αποδόσεις, δηλαδή και το σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη) αλλά και τι αποτελέσματα φέρνει τελικά. Κατά την άποψή μου, όχι τα προσδοκώμενα γιαυτό και επιχειρήσεις τέτοιας φιλοσοφίας δεν ξεπερνούν ποτέ τη μετριότητα. Ο κάθε επαγγελματίας είναι το σύνολο πολλών ιδιοτήτων και παραγόντων όπως η μόρφωση, οι σπουδές (σκόπιμος ο διαχωρισμός φυσικά), οι δεξιότητες, ο χαρακτήρας, η προσωπικότητά του, οι φιλοδοξίες, οι ανάγκες του και δεκάδες άλλοι. Η ηλικία του, είναι ένας μόνο παράγοντας, και θεωρώ απαράδεκτο στην εποχή μας να γίνεται τόσο απροκάλυπτα και χωρίς ίχνος ντροπής, τέτοια διάκριση. Είναι απαράδεκτο να μην υπάρχει καμμία προσφορά εργασίας για άτομα άνω των 45 ετών, λες και η ζωή σταματάει στα 45!!! Υποθέτω, ότι οι άνθρωποι που γράφουν τις αγγελίες είναι όλοι κάτω των 40 , φυσικά έχουν (ακόμα) δουλειά, και είναι βέβαιοι ότι δεν θα τους απολύσει κανείς πριν τα 65 όπου θα πάρουν σύνταξη.
    Ακούστε λοιπόν σε τι μπορεί να υπερτερεί και άρα να είναι ανταγωνιστικός ένας επαγγελματίας που πέρασε το κρίσιμο σκαλί των 45: Ακριβώς επειδή είναι ώριμος, μπορεί να χειριστεί τις αλλαγές αποτελεσματικότερα και βεβαίως να αντιδρά γρηγορότερα και να παίρνει γρηγορότερα αποφάσεις με την αξιοπιστία που του δίνει η εμπειρία. Μπορώ να υποθέσω με ασφάλεια, ότι υπάρχουν γιατροί άνω των 45 όπως και πιλότοι ε??
    Οι οικογενειακές υποχρεώσεις του ως άνω, δεν είναι πλέον πρόβλημα (και εδώ διαφωνώ πλήρως με το άρθρο σας), διότι τα παιδιά του -αν έχει- είναι πιά μεγάλα και δεν έχει να τρέξει για μπέιμπι σίτερ και γιαγιάδες, αν είναι γυναίκα δεν έχει μάλλον σκοπό να τεκνοποιήσει πλέον, δεν είναι αφελής όσον αφορά τις ικανότητές του και μπορεί να εκτιμήσει πολύ καλά την επαγγελματική ευκαιρία που του δίνεται ακριβώς επειδή ξέρει ότι δεν θα του δοθούν και πολλές άλλες.
    Όσον αφορά το οικονομικό, ακριβώς επειδή έχει επίγνωση της κατάστασης, δεν θα αρνηθεί μια αξιοπρεπή πρόταση στο πνεύμα της αγοράς. Αγαπητοί μου, στα 45 έχουμε ακόμα τουλάχιστον 20 χρόνια ενεργούς επαγγελματικής ζωής, ακόμα και καριέρα προλαβαίνουμε να αλλάξουμε εάν το θέλουμε, όπως συχνά γίνεται στο εξωτερικό. Οι αγγελίες με αναφορά στην ηλικία του υποψήφιου (εκτός εξαιρέσεων που πραγματικά έχουν λόγο ύπαρξης)μόνο σε υποψίες μπορούν να μας βάλουν. Δηλαδή γιατί το στέλεχος πωλήσεων πρέπει να είναι έως 35? Γιατί η γραμματέας έως 32? Μήπως γιατί οι εταιρίες απλά δίνουν μισθούς πείνας σε ανθρώπους με πτυχία και ενίοτε και μεταπτυχιακά? Μήπως γιατί τον … ώριμο δεν μπορούν να τον παραμυθιάσουν?
    Μήπως γιατί στην Ελλάδα είμαστε πολύ εγωιστές και αλαζόνες για να μάθουμε απο την εμπειρία του υφισταμένου μας? Ίσως γι αυτό να υπάρχουν και τόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ποτέ δεν θα αποκτήσουν τις προδιαγραφές να γίνουν μεγάλες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s