Επικοινωνία: αντίληψη και ταλέντο

B2B_NL_GR_a_150x75Πόσες φορές δεν έχουμε πει στη ζωή «το έβλεπα να έρχεται…». Πόσες φορές δεν έχουν γκρεμιστεί επιχειρήσεις από την αδυναμία συννενόησης; Πόσες σχέσεις δεν έχουν διαλυθεί γιατί κάποιος δεν είπε εγκαίρως αυτό που είχε διαγνώσει ή δεν κατάφερε να διαγνώσει το προφανές;

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως το προσόν της επικοινωνίας είναι ένα ταλέντο, μια επίκτητη ιδιότητα που τελικά δίνει τίτλους στη ζωή και δημιουργεί επικοινωνιολόγους και pr-ίστες. Και δεν έχουν άδικο. Εντελώς, τουλάχιστον. Θέλω να πω πως αρκετοί γεννήθηκαν με αναπτυγμένη αυτή τη δυνατότητα και την έκαναν δουλειά ή τους ωφέλησε εξαιρετικά στη δουλειά τους. Όμως, σε αντίθεση με άλλα πράγματα, δεν πρόκειται για κάτι που δεν μαθαίνεται ποτέ ή δεν καλλιεργείται. Ναι, οι εσωστρεφείς, ντροπαλοί ή σχετικά αδιάφροι για τα κοινωνικά φαινόμενα, άνθρωποι δύσκολα θα γίνουν οι σούπερ επικοινωνιακοί τύποι μεγαλώνοντας. Δύσκολα θα ανοιχτούν. Είναι και αυτή η αναθεματισμένη ασφάλεια που σε αγκιλώνει. Και αν εκτεθείς; Και αν αποτύχεις; Και αν σε απορρίψουν; Οσοι βγαίνουν προς τα έξω, τολμούν να αποτύχουν – έτσι είναι: πρέπει να είσαι έτοιμος να χαρείς το ταξίδι και ας έχει ο προορισμός λακκούβες.

Στις εταιρείες λοιπόν, για να το δούμε λίγο πιο αυστηρά επιχειρηματικά και επαγγελματικά, η δυνατότητα της επικοινωνίας, ειδικά των ιθυνόντων, είναι το Α και το Ω. Αλλά χρειάζεται να καλλιεργήσουν την επικοινωνιακή διάθεση όλα τα στελέχη.

Αν όμως είσαι σε υψηλόβαθμη θέση, δεν νοείται να μην αναπτύξεις όσο περισσότερο γίνεται τις επικοινωνιακές σου δυνατότητες. Ετσι σώζεις, έτσι σε εμπιστεύονται, έτσι μαθαίνεις, έτσι εξελίσσεσαι. Οποιος δεν μπορεί να το κάνει αυτό, δεν δύναται να μεταβιβάσει τα «θέλω» του και δεν δύναται να ακούσει και να αφουγκραστεί άλλα που μπορεί να του αποβούν απολύτως χρήσιμα, ειδικά σε περιόδους κρίσης.

Οι ικανοί και επιτυχημένοι managers, λοιπόν, που είναι σε θέση να αποτρέψουν σοβαρά εργασιακά ζητήματα πριν αυτά δημιουργήσουν σοβαρές συνέπειες στη λειτουργία μιας εταιρείας αποτελούν πάντα το πιο «επικερδές» οργανικό κομμάτι μιας επιχείρησης. Αυτό συμβαίνει διότι με την ικανότητά τους να αντιλαμβάνονται τα προβλήματα εν τη γενέσει τους καταφέρνουν να αποτρέψουν μια οικονομική ή ολοκληρωτική καταστροφή στην εκάστοτε εταιρεία.

Πρόληψη και διαχείριση: το ήμισυ του παντός.

Στην πράξη, βέβαια, δεν είναι ποτέ εύκολο να αντιμετωπιστεί μία κρίση πρόωρα. Όλοι γνωρίζουμε ότι η λύση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων είναι η άμεση αναγνώριση και αποδοχή τους. Αλλά ποιος είναι ο καταλληλότερος τρόπος για να μάθει ένας ικανός manager για ένα ενδεχόμενο πρόβλημα από νωρίς; Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια που του καταδεικνύουν ότι κάτι δεν πάει καλά;

Όλοι οι ικανοί και επιτυχημένοι managers αναπτύσσουν τα δικά τους δίκτυα πληροφοριών. Ανώνυμα ερωτηματολόγια, δυνατότητα αξιολόγησης των διευθυντικών στελεχών από τους υφισταμένους τους αλλά και τακτικά meetings είναι μερικά από τα μέσα που διαθέτει ένας manager για τη συλλογή χρήσιμων πληροφοριών. Ο πιο απλός και άμεσος τρόπος, όμως, για να εκμαιεύσει πληροφορίες σε μία πιθανή κρίση είναι μέσω της καλής επικοινωνίας με τους υφιστάμενούς του. Αρκεί να έχει διάθεση φυσικά… Αυτό βεβαίως, είναι εύκολο να συμβεί όταν τα πράγματα σε μία επιχείρηση βαίνουν καλώς, διότι σε τέτοιες περιπτώσεις οι εργαζόμενοι είναι πρόθυμοι να μεταβιβάσουν καλές ειδήσεις στους εργοδότες τους, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο όταν αναγκάζονται να αποκαλύψουν ένα πρόβλημα, ονοματίζοντάς το. Η «απροθυμία» ενός υφιστάμενου να είναι απολύτως ειλικρινής με τον προϊστάμενό του σχετίζεται με το αίσθημα του κινδύνου. Αν και είναι αρκετά εύκολο ένας εργαζόμενος να αναφέρει στον εργοδότη του την ύπαρξη ενός προβλήματος, είναι πολύ πιο δύσκολο να παραδεχτεί την ευθύνη για τη συγκεκριμένη δυσλειτουργία και ακόμα πιο δύσκολο, ίσως και επικίνδυνο, να κατηγορήσει γι’ αυτήν την κατάσταση κάποιον προϊστάμενό του. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σημαντικό οι υφιστάμενοι να μεταφέρουν τα «δυσάρεστα» νέα στους ανώτερούς τους, διότι όσο πιο γρήγορα αποκαλύπτεται ένα πρόβλημα, τόσο πιο γρήγορα διορθώνεται και αυτό λειτουργεί προς όφελος τόσο δικό τους, όσο και της εταιρείας. Και άρα, πρέπει να κερδίσει κάποιος την εμπιστοσύνη τους και να γνωρίζουν καλά πως δεν θα διαχειριστεί κανείς την ενδεχόμενη πληροφορία ως «κάρφωμα».

Σχεδόν κάθε εταιρεία λοιπόν, θα μπορούσε να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά βασιζόμενη σε με μία ειλικρινή σχέση μεταξύ των εργαζομένων και των προϊσταμένων, η οποία στηρίζεται, όπως αναφέραμε, στην πολύ καλή επικοινωνία. Ένας ικανός manager, για παράδειγμα, πρέπει να είναι σε θέση να αναγνωρίζει πότε η δυσαρέσκεια ενός υφιστάμενού του σχετικά με το μισθό του, έχει να κάνει πραγματικά με τις χρηματικές απολαβές ή είναι απόρροια μίας αγχωτικής κατάστασης που βιώνει στη συγκεκριμένη θέση. Η καλή επικοινωνία λοιπόν στηρίζεται πέρα από τις καλές διαπροσωπικές σχέσεις και στην ικανότητα ενός manager να συλλέγει διακριτικά από τους εργαζομένους τις πληροφορίες που χρειάζεται. Είναι ένα πανίσχυρο όπλο που βοηθά στην ομαλή λειτουργία της εταιρείας, στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων και το σημαντικότερο όλων είναι πως η επικοινωνία οδηγεί στη σωστή πληροφόρηση που οδηγεί στη γρήγορη αποτροπή ή και επίλυση των προβλημάτων.

Με δυο λόγια, επικοινωνία είναι να «θέλεις», να «νοιάζεσαι», να «έχεις ανοιχτές κεραίες», να «αποβάλεις συστολές και συμπλέγματα», να «επεξεργάζεσαι», να «αποταυτίζεσαι» και να έχεις όρεξη να κάνεις πίσω και να προχωράς μπροστά!

Της Μίας Κόλλια

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s